"Werken als jurist in een zorginstelling droge kost?"

Gepubliceerd op 21 april 2017 om 15:28

Nee, absoluut niet! De zorgsector biedt voor een jurist juist heel veel mogelijkheden.

Ik heb bij meerdere organisaties in de zorg gewerkt, maar ik kan met recht zeggen dat mijn huidige rol als jurist in een zorginstelling de meest veelzijdige en complexe functie is die ik tot nog toe heb vervuld.

Natuurlijk heb ik ook veel geleerd binnen de andere organisaties. Daar heb ik veel opgestoken over bijvoorbeeld de wijze waarop de zorg is georganiseerd, welke belangen er op zorginhoudelijk en financieel gebied spelen, wie de actoren zijn en hoe zij zich manifesteren. Van deze kennis maak ik nu nog steeds dankbaar gebruik bij het oplossen van juridische vraagstukken waar ik me nu dagelijks bezighoudt.

Waar schuilt nu de complexiteit van mijn werk als jurist in? Dat heeft vooral te maken met de drie verschillende niveaus waarop wetgeving werkt. Ik leg dat meestal uit op de volgende manier:

Op meta-niveau heb ik te maken met de abstractheid van (aankomende) wet- en regelgeving. Al deze wet- en regelgeving vereist een praktische vertaalslag ten behoeve van de zorginstelling. Wat zijn precies de gevolgen van een nieuwe financieringsstructuur of nieuwe kwaliteitswetgeving? Moeten er interne zaken gewijzigd worden of voldoen we al aan de wet? Of is er een nieuw beleidsdocument of reglement nodig?

Het macroniveau van een zorginstelling betekent voor mij het oplossen van vraagstukken waar meerdere rechtsgebieden in elkaar haken. Als een haakwerkje waar een actie (een steekje) op het ene rechtsgebied ook gevolgen heeft voor een ander rechtsgebied. Een goed voorbeeld is marktwerking in de zorg. Van zorginstellingen wordt verwacht dat ze zich moeten onderscheiden door met elkaar de concurrentie aan te gaan. Maar tegelijkertijd moeten ze elkaar ook opzoeken en samenwerken om de ketenzorg te verbeteren. Tot het macroniveau behoren voor mij ook de rechtsgebieden die niet niet direct met de zorgverlening te maken hebben, maar wel met het zijn van een onderneming. Zoals bijvoorbeeld het rechtspersonenrecht, huurrecht of overeenkomsten met diverse toeleveranciers.

De meest afwisselende van de drie is het microniveau; het zijn van de huisadvocaat voor de zorginstelling. Hierbij draait het om de eerste juridische hulp bij vragen op een verpleeghuislocatie. Dan kan het gaan om mondelinge en schriftelijke vraagstukken op het gebied van aansprakelijkheid, maar ook over de bescherming van persoonsgegevens (inzagerecht, portretrecht, cameratoezicht) of het vertegenwoordigerschap van een cliënt. Dat vraagt om veel juridische creativiteit, maar ook hier geldt mijn adagium: zo duidelijk en praktisch mogelijk adviseren zodat de vraagsteller er mee verder kan.

Het continue schakelen tussen deze niveaus is wat mijn werkdag als jurist in de zorg kenmerkt. Op elk niveau wordt een andere denkrichting of slagkracht van mij gevraagd. Van beleidsmatig en strategisch tot oplossingsgericht. Flexibiliteit is dus van het grootste belang.

Werken als jurist bij een zorginstelling: voor de één een generalistische specialist, voor de ander een specialistische generalist. Maar voor mij, misschien een tikkeltje onbescheiden, een juridische alleskunner.


 »